Har du høyrt om Manley? Er du vinylentusiast, er det vel sannsynleg at du har høyrt om Steelhead. Svinedyr riaa med ekstra linjeinngang, truleg av det beste ein vinylentusiast kan få tak i. No leverast også veslebror Chinook til rundt ein tredjedel av prisen, men likevel til 24 kkr. Ikkje heilt billeg, sjølv om Manley har svært godt ord på seg. Og så alle dei rykta som svirrar om merket, då.

Hortenmessa vart avvikla for 17. gongen på rad, og vi var til stades med kamera og mikrofon.

Alle treng øyretelefonar av og til, men til ulik bruk.  Av og til vil vi ha musikk utan å forstyrre andre. Andre gongar vil vi ha musikk til arbeid og trim. Og nokre av oss bur så trangt at det er liten vits med kvalitetshøgtalarar. Det er også dei av oss som brukar øyretelefonane som høyrselsvern. 

Audiophile.no kjem diverre ikkje til Horten i år. Fyrste gong sidan 2003 vi ikkje har dekt landets kanskje viktigaste messe for tung hifi. Men kva går vi glipp av?

Det er lett å la seg begistre av alt nytt. Og i pickupjungelen har eg ikkje greidd å finne ei erstatning for det eg har sett på som den beste moving magnet-konstruksjonen eg har fått skikkeleg til, den for lengst utgådde Audio Technica AT 170 ML. Mykje betre enn 150 ML og 440. Men no...

Eit forsøk på ei lita utgreiing og samanlikning mellom nokre ulike underlag ein kan ha under vinylplatene under avspeling. Ikkje dramatisk avgjerande for lyden, men for den som vil optimalisere vinylriggen sin, er det litt å hente lydmessig her.

Er store høgtalarar betre enn små? Er dyre høgtalarar betre enn rimelege? Er svarte høgtalarar betre enn kvite? Fordomar er ikkje enkelt…..og av og til får ein overraskingar.

Dette er ein av dei pickupane som kan finnast i svært mange versjonar. Eg har fått prøve ut dei to mest spennande og aktuelle på marknaden.

På Horten-messa i år fekk fekk eg brått heimlengt. Det vart spelt på min heime-riaa frå European Audio Team i eit oppsett der EAT-produkta stod for signalet heile vegen. Dei flotte platespelarane har eg sett fleire gonger, og også fått dei demonstrert – nydelege og svært lydleg kompetente greier. Men den spesielle pickupen hadde eg ikkje vore bort i før.

Det var ei stund sidan eg hadde vore i kontakt med butikken, og for fyrste gong eg kan hugse, var det ikkje Tor Aamodt som tok telefonen. I staden fekk eg vite at Tor hadde kreft og låg på det siste. Og før helga fekk eg trist beskjed om at ein av landets store hifipersonlegdomar ikkje lenger var mellom oss.